جستجوی سایت
Filters
بستن

فناوری واقعیت مجازی

 

واقعیت مجازی[1] که به اختصار VR نامیده می‌شود، جهانی را توصیف می‌کند که به وسیله‌ی شبیه‌سازی کامپیوتری خلق می‌گردد. در این جهان توصیفی امکان رخ دادن هر اتفاقی وجود داشته و این جهان مجازی به صورت سه بعدی با کاربر ارتباط برقرار می‌کند. برای مثال، در واقعیت مجازی ادامه‌ی یک فیلم یا بازی با کوچکترین حرکت کاربر تغییر کرده و جهان مجازی به حرکات شما پاسخ می‌دهد. واقعیت مجازی به سه جز اصلی نیازمند است: بخش سخت‌افزار، نرم‌افزار و کاربر.

 

فناوری واقعیت مجازی

 

 در این سیستم کاربر با انجام عملی فرآیندی را آغاز می‌نماید. سپس، اطلاعات کاربر توسط بخش سخت‌افزاری جمع‌آوری شده و به نرم‌افزار ارسال می‌گردد سپس نرم‌افزار با تجزیه و تحلیل این اطلاعات به عمل کاربر واکنش نشان می‌دهد. در تکنولوژی واقعیت مجازی، سخت‌افزار بر روی سر کاربر قرار گرفته و اطلاعات وضعیت کاربر را توسط تجهیزات متنوع و پیشرفته همانند ژیروسکوپ و شتاب‌سنج گردآوری می‌نماید. این تجهیزات پیشرفته توسط سنسور‌های مادون قرمز بصورت کاملا دقیق حرکت چشمان را ردیابی کرده و با کاربر ارتباط برقرار می‌کنند. در تکنولوژی واقعیت مجازی، علاوه بر سنسورهای مختلف، کیفیت نمایشگر نیز حائز اهمیت می‌باشد. این نمایشگرها درون هدست‌ها یا همان جزء سخت‌افزاری تعبیه شده است. این هدست‌ها به دو نوع ساده و پیشرفته تقسیم‌بندی می‌شوند. در نوع ساده هیچ نمایشگری وجود نداشته و فقط یک تلفن هوشمند در جایگاه تعبیه شده قرار می‌گیرد، اما در مدل پیشرفته‌تر، خود محصول دارای نمایشگری با رزولوشن بالا است. موارد ذکر شده در بالا، اجزای اصلی سخت‌افزار هدست بوده و قابلیت ارتقاء اجزای بیشتری مانند گیم‌پد یا هدفون را دارا خواهد بود.

از واقعیت مجازی در علومی همانند فیزیوتراپی، آموزش، نظامی، پزشکی، ساخت و ساز، اجرای قانون و بسیاری موارد دیگر می‌توان استفاده نمود. برای مثال کاربرد این تکنولوژی در علوم مهندسی جهت طراحی و ساخت قطعات می‌باشد، بدین ترتیب که طراح می‌تواند مراحل ساخت را بصورت مجازی تجسم کرده و نواقص آن را بر طرف نماید.

منابع:

www.bdcmagazine.com

www.vrs.org.uk

www.whatis.techtarget.com

 

 

[1] Virtual Reality